تبلیغات
اعتیاد - ایران واعتیاد
دوشنبه 7 بهمن 1387

ایران واعتیاد

   نوشته شده توسط: قاسم تورنگ    نوع مطلب :آنچه خانواده‌ها باید بدانند! ،خبر ،

نگاهی به وضعیت اعتیاد در شهرستان مریوان)

به مناسبت ۶ تیرماه روز جهانی مبارزه با مواد مخدر

شیرکو بهمنی      

باشنیدن خبر تصادف یكی از نزدیكان،خبر خودكشی دختر همسایه و گرفتار شده دوست صمیمیمان  در دام اعتیاد و .... شوكه می شویم و در بهت و ناباوری فرو می رویم وازخود می پرسیم چراما ؟ چرا دوست جوان ما ، چرا همسایه ما؟چرا فلان جوان بی گناه؟ و خیلی چراهای دیگر .

در بحث از مسائل و مشكــــلات اجتمــاعی ما معمولاً حالت شخص غایب را پیدا كرده و همانند غریبه هایی كه از دور دستی برآتش دارند با بی طرفی به اظهار نظر می پردازیم و گناه را به گردن خانواده و دوست ناباب و دیگرآن ندیده و ...

(نگاهی به وضعیت اعتیاد در شهرستان مریوان)

 به مناسبت روز جهانی مبارزه با مواد مخدر

شیرکو بهمنی      

باشنیدن خبر تصادف یكی از نزدیكان،خبر خودكشی دختر همسایه و گرفتار شده دوست صمیمیمان  در دام اعتیاد و .... شوكه می شویم و در بهت و ناباوری فرو می رویم وازخود می پرسیم چراما ؟ چرا دوست جوان ما ، چرا همسایه ما؟چرا فلان جوان بی گناه؟ و خیلی چراهای دیگر .

در بحث از مسائل و مشكــــلات اجتمــاعی ما معمولاً حالت شخص غایب را پیدا كرده و همانند غریبه هایی كه از دور دستی برآتش دارند با بی طرفی به اظهار نظر می پردازیم و گناه را به گردن خانواده و دوست ناباب و دیگرآن ندیده و ... می اندازیم و فكر می كنیم این دیگران هستند كه دچار مشكل می شوند ، فرزند یا همسرشان خودكشی می كند ، دختر یا پسرشان از خانه فرار می كند ، اعضای خانواده شان معتاد می شوند و ایدز و هزار درد بی درمان دیگر می گیرند .

ویژگی خود مصون بینی و استثنا كردن خود از دیگران در همه انسانها بیش و كم وجود دارد این ویژگی  تاحدودی برای كاستن از استرسها و اضطرابهای انسانی مفیدو حتی ضروری است اما ... گاهی نیز صفت قبیحه ای می شود كه خوش خیالی وبی تفاوتی وخوش بینی مفرط و گاهی ابلهانه نسبت به وقایع و مسائل و مشكلات را درما ایجاد می كند و چنان خوش از كنار مسائل و مشكلات رد می شویم كه انگار دیگرانی كه دچار گرفتاریهای فوق شده اند ، مفلوكانی تیره بخت ازسایر سیارات هستند كه بحث و تقدیر آنها را به این سرزمین غزیب كشانیده است و اینكه روزی ما، همسرمان ، فرزندانمان و یا دیگر عزیزانمان دچار این مشكلات شویم حتی اگر كلامی هم انكارش نكیم در باطن مان در حد 5% هم به آن اعتقاد نداریم .

نمونه بارز این موضوع وضعیت اعتیاد و مصرف مواد مخدر در شهر مریوان  است

تا كمتر از 15 سال پیش شناسایی (( گردهای ) شهر ، كارچندان دشواری نبود و تعداشان چنان كم و انگشت شما ربود و كارشنان شینع و زننده و مخالف هنجار و فرهنگ جامعه ، كه مردم چون جذامیان از آنان گریزان بودند .

اما اگر امروز این سوال را از ما بپرسند كه اكنون  چند نفر معتاد در شهرستان دارید؟ بجرأت دیگر هیچ كس جوابش را نمی داند نه اهل علم و نه اهل سیاست و نه مسولین و كاركنان ادارات و نهادهای ذیربط البته این نه به آن معناست كه تعداد معتادین شهرمان از شمارش خارج باشد بلكه اعتیاد و مصرف مواد  چنان آرام جای خود را در بین ما باز كرد و از مهمان ناخواند ه بودن به صاحب سفره بدل شد كه دیگر فرق بین معتاد و غیر معتاد با وجود اینمهه موادجدید و قدیمی كارهر كسی نسیت و بسیارند كسانیكه برگه نتیجه منفی آزمایش اعتیاد را قبول ندارند و لابد ، با خود فكر می كنند مگر نمی توان كاری كرد كه نتیجه آزمایش منفی از آب در آید ؟

امروز نه فقط در شهر مریوان بلكه درشهرک های كانی دینار وجوجه سازی و روستاهای سروآبادهم براحتی پای مواد مخدر باز شده است و وقتی با جوان 18 ساله ای كه از 15 سالگی هرویین مصرف می كند و جوان 17 ساله ای كه كراك مصرف می كند و یا جوان روستایی كه از مزدكارگریش در تهران اعتیاد با خود به ارمغان اورده است و یا معتادریش سفیدی كه عكس دوره جوانیش را با حسرت از كیف پولش بیرون می آورد و خانم خانه داری كه شوهر معتادش اورا نیز وارد گود نموده است تا دیگر صدای اعتراضش آرامش او را به هم نزند و ... روبرو می شوی مو بر تنت سیخ می شود و این وقت دیگر ساده لوحی است، اگر فكر می كنیم هر كس كلاه خودش را بچسبد كه باد نبرد و من كه معتاد نیستم و به من چه ربطی دارد ؟ اگر در طول كمتر از 10-15 سال رشدی اینجنین سرسام آور در تعداد معتادان و تنوع مواد مصرفی در زنان و مردانمان را داشته ایم دیگر حتماً این دید گاه را باید مورد شك قرار دهیم كه خوب ما در درمانشان كنیم و یاخونشان را عوض كنیم و یا خیلی ها كه پولش را دارند و می توانند با امكانات پیشرفته پزشكی امروز كاری كنند كه اعتیادشان از بین برود و هزار جور شایعه دیگر كه باید در صحت آنها هم شك كرد زیرا اعتیاد در فكر و ذهن انسانها اتفاق می افتد نه فقط در جسمشان و این بی اطلاعی و فقدان آگاهی ماست كه مار ار وارد این مهلكه می كند نه فقط وجود مواد درجامعه و دوستان ناباب و .........

اكنون به 15 سال بعدفكر كنیم و آن كودكی كه امروز در مدرسه ابتدایی درس می خواند و اطراف مدرسه اش پراز سرنگ كودكان 15 سال قبل است  به نوجوانان و جوانان دختر و پسرمان در مقاطع راهنمایی و دبیرستان بیندیشم كه هنوز راههای انتقال ایدزرا نمی دانند و از مواد مخدر فقط تلیاك می شناسند و فردا كه یا وارد به دانشگاه می شوند و یا راه مرز و كارگری در كلان  شهر ها را درپیش خواهند گرفت دیگر آنچه را كه ما بدانها نیاموختیم و یا خود را به بی خبری زدیم و انكارش كردیم را از زبان دیگران و به نحوی دیگر خواهند آموخت ( آنست كه  امروز در شهرمان دانشجو و كارگر و راننده معتاد كم نداریم) وآن وقت است كه آه از نهادمان برخواهد خاست و به زمین و زمان بدو بی راه می گوییم و بخت بدمان را سرزنش می كنیم .

بیاییم دیگران را نیز فرزندان و عزیزان خود بدانیم و مطمئن باشیم با معتاد شدن یكی دیگر از جوانان و مردان و زنان شهرمان اعتیاد گامی دیگر به درخانه مان نزدیكتر شده است و مباد آن روزی كه زنگ خانه مان  به صدادر آید و ...

ماییم و شهرستانی 150 هزار نفری و كثیری  اهل علم  و ادب و معلم و دانشجو و روحانی وپزشك و  مهندس و .... اگر به مسئولیت اجتماعی ایمان داشته باشیم و معتقد باشیم كه هیچ كس بهتر ازما دردمان را نمی داند و هیچكس بیشتر از خودمان دلسوز فرزندانمان نیست و صدالبته اعتقادی راسخ داشته باشیم كه جویباری كه امروز می توان با كمی سعی و تلاش بست فردا هزاركاردان از تدبیر آن عاجز خواهند بود و درمان همیشه پرهزینه تر و زمان برتر و طاقت فرسا تر از پیشگیری است ، معضل اعتیادرا دراین شهرزیبا را به امان خدا رها نمی كنیم و دستهای یاری كه بسویمان دراز شده است را بی جواب  نخواهم گذاشت.

 هدفمان را اینگونه قرارداده ایم:

هركس ، هرچقدر كه در توان دارد بكارگیرد و آن وقت است كه توان یك دانشجو، یك محقق ، یك معلم ، یك روحانی و یك شهروند و یك خانه دار و یك بازاری و یك  و یك و ... مكمل هم خواهند بود و آن قدرت عظیمی خواهند شد كه به امید خدا سلامت و شادابی را برای پیرو جوانمان به ارمغان خواهند آورد. ونسل آینده از اینكه پدر و مادرانی مسئول داشته اند بخود خواهندبالید .