تبلیغات
اعتیاد - بازم هم هروئین
دوشنبه 7 بهمن 1387

بازم هم هروئین

   نوشته شده توسط: قاسم تورنگ    نوع مطلب :خبر ،آگاهی در مورد انواع مواد مخدر ،

هروئین

هروئین در سال 1890میلادی در آلمان ساخته شد و اولین بار به عنوان داروی ضد اعتیاد و در واقع برای ترک اعتیاد به مرفین به دنیای پزشکی معرفی شد.وا.ه هروئین از کلمه یونانی (هروئین)یا(هیرو) به معنی مرد قهرمان گرفته شده است.این ماده از گیاه خشخاش به دست می آید و به دلیل حالت وجد و نشاطی که ایجاد می کند در بین معتادان شهرت زیادی داشته و به عنوان پر مصرف ترین مشتقات مرفین معروف شده است.این ماده مخدر از راههای مختلف خوراکی واستنشاقی و تزریق زیر پوستی و وریدی مصرف می شود اثر دارویی آن از طریق داخل وریدی با سرعت بیشتری نسبت به سایر روشها ظاهر می شود و به طور متوسط 4 تا 6 ساعت در بدن باقی می ماند.با مصرف چند بار هروئین دستگاه عصبی چنان دگرگون می شود که مصرف کننده برای رسیدن به حالتی که اولین بار مصرف به او دست داده است مقدار بیشتری از آن را طلب می کند و این نیازمندی هر هر 4 تا 6 ساعت در بدن باقی می ماند.در این حالت معتاد به قدری وابسته به هروئین می شود که اگر به آن دست نیابد دچار عوارض ترک و محرومیت خواهد شد.

رنگ و شکل

هروئین پودر بسیار نرم و سفید رنگی است که شکل بسیار ناخالص آن به رنگ قهوه ای می باشد.هروئین را در تکه های پلاستیک به شکل مخروطی بسته بندی می کنند و سر آن را با آتش می بندند در این حالت آب در آن نفوذ نمی کند به طوری که در مواقع خطر می توان آن را بلعید و پس از دفع مجددا استفاده نمود.هروئین موجود در بازار معمولا 5تا 10 درصد هروئین خالص دارد و بقیه آن شیر خشک-پودر بیکربنات-پودر گلوکز و برخی مواد شیمیایی است که به دلیل ناخالصیهای موجود در هروئین ممکن است مشکلات جدی و حتی مرگ را برای مصرف کننده به ارمغان آورد.

روشهای مصرف

1.    تدخین (دود کردن):در این روش هروئین را روی زرورق سیگار می ریزند و از زیر با دستمال کاغذی لوله شده و یا تکه های مقوای باریک که با کبریت آتش زده شده باشد کمی حرارت می دهند و دود حاصل را از دهان بالا می کشند.گاهی هروئین را با باربی تورات ترکیب نموده و دود می کنند این روش به نام (شکار اژدها)معروف است.وجود تکه های دستمال کاغذی لوله شده باشد نشانه مصرف تدخینی هروئین است.

2.    استنشاقی (دماغی):در این روش که معمولا توسط معتادان غیر حرفه ای مورد استفاده قرار می گیرد هروئین را روی کاغذ صافی میریزند و با استفاده از اسکناس لوله شده آن را از طریق بینی بالا می کشند.

3.    در این روش هروئین را با آبلیمو-جوهر نمک یا قرص ویتامین ث در قاشق حل کرده کمی حرارت می دهند سپس از طریق سرنگ به زیر پوست یا داخل ورید تزریق می کنند که باعث احساس ناگهانی ارگاسم(خروج منی از آلت تناسلی )می شود.به معتادانی که هروئین را به داخل خون تزریق می کنند معتادان آخر خطی گفته می شود.

ذکر این نکته لازم است که به دنبال تزریق مواد مخدر بسیاری از عفونتها از قبیل کزاز-سیفلیس-ایدز و هپاتیت قابل انتقال خواهند بود و همچنین عفونت در خون می تواند به هر یک از اعضای داخل بدن سرایت کند.در حال حاضر یکی از علل عمده انتقال هپاتیت و ایدز در کشور مصرف تزریقی مواد مخدر است.

عوارض مصرف هروئین بر اعضای بدن

  • مغز: تغییر زمان و میزان خواب و بیداری-کاهش شدید علایق-بیقراری-عفونت و آبسه مغزی-پرخاشگری-انقباض مردمک چشم.
  • قلب: نارسایی قلبی-به هم خوردن ضربات قلب -عفونت قلبی.
  • گوارش:تهوع و استفراغ-یبوست مزمن-بی اشتهایی-کاهش وزن-کاهش اسید معده-عفونت و اختلال کبد.
  • ریه:عفونت و التهاب ریه ها-ایست ناگهانی تنفسی-سرطان ریه.
  • پوست:خارش و تیرگی پوست-تیرگی لبهاعفونت و آبسه پوست.
  • جنین:انتقال سموم هروئین به جنین-ترشح در شیر مادر.
  • دستگاه تولید مثل:کاهش میل جنسی-کاهش قدرت جنسی.

درمان اعتیاد

درمان اعتیاد بسته به نوع ماده مخدر شخص معتاد پزشک و شیوه درمانی وی وسایر عوامل متفاوت است. بنابراین هر معتادی روش به خصوصی نیاز دارد و بستگی به شخصیت فرد توان جسمی او انگیزه شروع و ترک اعتیاد - سن-موقعیت خانوادگی و اجتماعی این روش می تواند منحصر به فرد باشد.

عوارض ترک مربوط به هروئین شبیه به آنفولانزای شدید است نشانه هایی مانند:سرگیجه- لرز- تهوع واستفراغ- بیخوابی - عصبانیت و پرخاشگری - آبریزش از چشم و بینی – عطسه - سکسکه و خمیازه - دردهای عضلانی همراه با تعریق - اضطراب شدید.

در هنگام ترک شخص معتاد مصمم به نجات با به کارگیری دستورات پزشک مصرف قرصهای مسکن معمولی استراحت و استحمام پی در پی استفاده از کیسه آب گرم و سایر توصیه ها می تواند مراحل ترک را به راحتی طی کند و فقط به این نکته باید توجه شود که جهت مقابله با عوارض ترک شخص به داروی دیگری اعتیاد پیدا نکند.

رفتار درمانی نیز به صورت ایجاد انگیزه و تشویق می تواند مفید باشد و در تمام این دوران اراده و تصمیم فرد بیمار شرط اصلی است. همچنین شناخت و بررسی عواملی که شخص را به این بلای خانمانسوز دچار کرده و تلاش در جهت از بین بردن و تغییر آن علل و شرایط می تواند نقش مثبت ومهمی در درمان داشته باشد در غیر این صورت اگر فرد در ترک موفق شود ولی شرایط سابق و عواملی که او را به سمت اعتیاد کشانده کماکان وجود داشته باشد، احتمال برگشت وی بسیار قوی خواهد بود مگر اینکه به طور جدی و به مدت طولانی تحت نظر روانپزشک باشد و به صورت منظم در جلسات مشاوره حاضر شود وهمراه با روان درمانی درمان نشود و اراده و انگیزه کافی در وی تقویت نگردد و مشکل او ریشه یابی نشود احتمال بازگشت وی امری بدیهی خواهد بود. پس برای نجات معتاد دو مرحله وجود دارد:

 

1.       ترک جسمانی

2.       درمان کامل